Stel je voor: je loopt op een zaterdag door de stad. Het is druk, de winkels vol. Voor een koffietentje staat iemand met een tafel vol kleine flesjes. “Dit helpt je ontspannen,” zegt hij vriendelijk. “Een paar druppels per dag, en je hoofd wordt weer rustig.” Je pakt een flesje op, ruikt eraan — het ruikt lekker, fris, kruidig. “Wat zit erin?” vraag je. “Een geheim recept,” zegt hij met een glimlach. “Maar geloof me, het werkt écht. Alleen… je moet er wel in geloven, anders doet het niets.” Je voelt even die twijfel: stel dat het werkt? En tegelijk hoor je jezelf denken: als iets alleen werkt als ik erin geloof, hoe echt is het dan eigenlijk? Je legt het flesje terug, bedankt vriendelijk, en loopt verder. Terwijl je door de straat loopt, blijf je nog even nadenken over die zin: je moet erin geloven, anders werkt het niet.
In Handelingen 17 gebeurt iets soortgelijks. Paulus vertelt in Athene over Jezus en Zijn opstanding uit de dood. Dat klinkt voor veel mensen heel absurd. Ze voelen zich bedrogen. Sommigen lachen. Anderen willen er meer over weten. Maar een paar luisteren écht… en geloven. In deze Radar denk je na over het allerbelangrijkste nieuws dat ooit is gebracht: Jezus leeft. Geloof jij het zelf?
